Béla Tarr'ın 2011 yapımı 'The Turin Horse' (A torinói ló), sinema tarihinin en sarsıcı ve minimalist yapıtlarından biri olarak kabul edilir. Film, filozof Friedrich Nietzsche'nin Torino'da bir atı korumak için sarıldığı ve sonrasında zihinsel çöküş yaşadığı tarihi bir anekdottan yola çıkar. Ancak Tarr, Nietzsche'yi değil, o atın varsayımsal sahibi olan bir çiftçi ve kızının hikâyesine odaklanır. Kırsalda, kasvetli ve rüzgarlı bir manzarada yaşayan baba Ohlsdorfer (János Derzsi) ve kızı (Erika Bók), günlük rutinlerini tekdüze bir şekilde sürdürürken, tek güç kaynakları olan atları aniden yemeyi ve içmeyi reddeder. Bu olay, onların yaşamının ve belki de tüm varoluşun temellerini sarsan bir krizi tetikler.

Film, yönetmen Béla Tarr'ın imza stili olan uzun, siyah-beyaz plan sekanslarla çekilmiştir. Her sahne, karakterlerin umutsuzluğunu ve doğanın acımasızlığını hissedilir kılan bir yoğunluk taşır. János Derzsi ve Erika Bók'nun neredeyse diyalogsuz, beden dilleri ve bakışlarıyla verdikleri performanslar olağanüstüdür. Müzik, Tarr'ın sık çalışma ortağı Mihály Vig'e aittir ve tekrarlayan, hipnotik temasıyla filmin kasvetli atmosferini derinleştirir.
'The Turin Horse', sadece bir atın hastalığını değil, medeniyetin, umudun ve yaşamın kendisinin yavaş yavaş sönüşünü anlatan bir varoluşsal alegoridir. Yavaş tempolu yapısı izleyiciyi sabırlı olmaya davet eder ve derin bir felsefi sorgulamaya iter. Sinemanın bir sanat formu olarak sınırlarını zorlayan bu başyapıt, izleyiciye unutulmaz bir deneyim vaat eder. Béla Tarr'ın sinema kariyerini noktaladığı bu film, görsel şiir olarak nitelendirilebilecek güçlü imgeleri ve evrensel temalarıyla mutlaka izlenmesi gereken bir eserdir.