Sergei Parajanov'un yönettiği 1969 yapımı 'The Color of Pomegranates' (orijinal adıyla 'Sayat Nova'), Ermeni şair ve aşık Sayat-Nova'nın yaşamını geleneksel anlatı yapılarını tamamen reddederek, şiirsel ve sembolik bir dille sinemaya taşıyor. Film, şairin çocukluğundan ölümüne uzanan yolculuğunu, kronolojik bir biyografi olarak değil, ruhani, sanatsal ve duygusal bir deneyim olarak sunar. Her sahne, canlı tablolar (tableaux vivants) gibi düzenlenmiş, renk, nesne ve ritüellerle yüklü bir görsel şölendir.

Parajanov'un yönetmenliği, sinema dilinde bir devrim olarak nitelendirilmiştir. Geleneksel diyalog ve olay örgüsünün yerini, Ermeni ve Kafkas kültüründen ikonografiler, dini semboller ve halk sanatı alır. Oyunculuk performansları, daha çok beden dili ve mimiklerle duygu aktaran, neredeyse dans edercesine hareket eden bir tiyatral stilizedir. Bu yaklaşım, karakterlerin iç dünyalarını doğrudan değil, metaforlarla anlatmayı seçer.

Film, sadece bir şairin hayatını anlatmakla kalmaz, aynı zamanda Ermeni kültürünün, tarihinin ve ruhunun bir destanına dönüşür. İzleyiciyi pasif bir konumdan alıp, görüntüler ve semboller aracılığıyla aktif bir yorumlama sürecine davet eder. Görsel zenginliği, renk kullanımı (özellikle nar kırmızısı) ve kompozisyonlarıyla unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. Sanat sinemasına ilgi duyan, farklı anlatım formlarını keşfetmek isteyen ve görsel şiirin ne olduğunu deneyimlemek isteyen her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Kültürel bir hazine olan bu film, evrensel temaları benzersiz bir estetikle işler.