2016 yapımı 'The Autopsy of Jane Doe', İngiliz sinemasının başarılı korku-gerilim örneklerinden biridir. Yönetmen André Øvredal'ın imzasını taşıyan film, adli tıp dünyasını korku unsurlarıyla ustaca harmanlayarak izleyiciyi derinden sarsan bir deneyim sunuyor. Olaylar, bir cinayet mahallinde hiçbir dış yarası olmadan bulunan ve yalnızca 'Jane Doe' olarak tanımlanan genç bir kadın cesedinin otopsisi etrafında şekillenir. Baba Tommy (Brian Cox) ve oğul Austin (Emile Hirsch) Tilden, aile işletmeleri olan morgda bu gizemli vakayı çözmeye çalışırken, cesedin içinde keşfettikleri her bulgu, mantığı zorlayan ve ürpertici bir gerçeğe işaret eder. Filmin gücü, kapalı bir mekanda (morgda) artan gerilimi adım adım inşa etmesinden gelir. Özel efektlere fazla başvurmadan, atmosferik korku ve psikolojik gerilimi ön planda tutar. Brian Cox ve Emile Hirsch'ün gerçekçi oyunculukları, karakterlerin mesleki soğukkanlılıkları ile içine düştükleri paranoyak korku arasındaki geçişi inandırıcı şekilde yansıtır. Görsel olarak kasvetli ve klostrofobik bir hava yaratan sinematografi, filmin rahatsız edici tonunu pekiştirir. Senaryo, izleyiciyi sürekli tahmin yürütmeye teşvik eden akıllıca bir gizem örgüsü kurar. Klasik 'kapalı alanda mahsur kalma' temasını, adli tıp biliminin detayları ve doğaüstü korku ögeleriyle yeniden yorumlar. Özellikle ses tasarımı ve müzik kullanımı, gerilimi doruk noktasına taşımada kritik bir rol oynar. 'The Autopsy of Jane Doe', sıradan bir korku filminden çok daha fazlasıdır; izleyiciyi bir bulmaca çözmeye davet eden, zekice kurgulanmış ve son anına kadar elini gevşetmeyen bir gerilim şaheseridir. Korku türünün sevenleri için mutlaka izlenmesi gereken, akılda kalıcı ve ürpertici bir deneyim vaat ediyor.