Luca Guadagnino'nun yönettiği 2018 yapımı Suspiria, Dario Argento'nun kült klasik filminin yeniden çevrimi olarak karşımıza çıkıyor. Film, 1977 yılında Soğuk Savaş'ın gölgesindeki Berlin'de geçer. Amerikalı genç dansçı Susie Bannion, prestijli Markos Dans Akademisi'ne kabul edilir. Ancak bu akademi, sıradan bir dans okulundan çok daha fazlasını barındırmaktadır. Okulda yaşanan esrarengiz olaylar ve kaybolan öğrenciler, Susie'nin kendisini karanlık bir büyü ve cadılık girdabının içinde bulmasına neden olur.

Dakota Johnson, Susie Bannion rolünde izleyiciyi akademinin derinliklerine çekerken, Tilda Swinton birden fazla rolde olağanüstü bir performans sergiliyor. Swinton, hem akademinin gizemli başkanı Madame Blanc'ı hem de yaşlı psikoterapist Dr. Josef Klemperer'ı canlandırarak filmin omurgasını oluşturuyor. Oyuncu kadrosundaki bu çok yönlülük, filmin karmaşık atmosferine büyük katkı sağlıyor.

Guadagnino, orijinal filmin canlı renk paletinden uzaklaşarak daha kasvetli, grimsı ve soğuk bir görsel dil tercih etmiş. Bu tercih, Soğuk Savaş döneminin politik gerilimiyle paralellik gösteriyor. Thom Yorke'un bestelediği müzikler ise filmin ürkütücü ve hipnotik havasını pekiştiriyor. Film, sadece bir korku hikayesi değil; aynı zamanda güç, sanat, annelik ve travma temalarını derinlemesine işleyen bir sanat eseri.

Suspiria, geleneksel sıçratmalı korkudan ziyade, yavaş yavaş içinize işleyen psikolojik bir gerilim sunuyor. Dans sahneleri, koreografik bir şiddete dönüşerek izleyiciyi rahatsız edici bir güzellikle baş başa bırakıyor. 152 dakikalık süresiyle sabır isteyen bir yapım olsa da, görsel şöleni, güçlü kadın oyuncu performansları ve unutulmaz finaliyle izlenmeyi hak ediyor. Korku sinemasının sınırlarını zorlayan, tartışmalı ve cesur bir film arayanlar için Suspiria mutlaka görülmesi gereken bir yapım.