Jacques Tati'nin 1967 yapımı başyapıtı Playtime, modern hayatın ve teknolojinin insan üzerindeki komik etkilerini gözler önüne seren bir komedi filmidir. Tati'nin ikonik karakteri Mösyö Hulot, bu kez cam ve çelikten oluşan steri̇l, yüksek teknolojili bir Paris'te dolaşır. Film, bir grup Amerikalı turistin şehri gezişiyle paralel ilerleyen olay örgüsünde, Hulot'nun bu soğuk ve düzenli ortamda yaşadığı sakarlıkları ve yanlış anlaşılmaları mizah dolu bir dille anlatır. Özellikle, henüz inşaat halindeki bir gece kulübü/restoranın açılış gecesinde yaşanan kaos, filmin en unutulmaz sahnelerini oluşturur.

Jacques Tati hem yönetmen hem de başrol oyuncusu olarak olağanüstü bir performans sergiler. Sessiz komedi geleneğini sürdürdüğü oyunculuğu, minimal diyaloglarla desteklenerek görsel şakaların gücünü ön plana çıkarır. Yönetmen olarak ise, geniş format (70mm) kullanarak çektiği detay dolu ve derinlikli planlarıyla izleyiciyi adeta bir resmin içine sokar. Her karede keşfedilecek onlarca komik detay bulunur; bu nedenle film tekrar tekrar izlenmeyi hak eder.

Playtime, sadece bir komedi filmi değil, aynı zamanda modern mimari, tüketim toplumu ve küreselleşmenin getirdiği standartlaşmaya yönelik keskin bir eleştiridir. Tati'nin vizyonu, izleyiciyi güldürürken düşündürmeyi de başarır. Görsel zekası, zamanının ötesindeki prodüksiyon değerleri ve evrensel temalarıyla, sinema tarihinin en özgün ve iddialı komedilerinden biridir. Mizah anlayışını derinleştirmek ve farklı bir sinema deneyimi yaşamak isteyen herkesin mutlaka izlemesi gereken bir klasi̇ktir.