Babam ve Oğlum, Çağan Irmak'ın yönetmenliğinde 2005 yılında vizyona giren ve Türk sinemasının en unutulmaz dramlarından biri haline gelen bir filmdir. Hikaye, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından yaşanan toplumsal travmaları, bir ailenin parçalanışı üzerinden son derece insani ve duygusal bir dille anlatıyor. Sol görüşlü bir gazeteci olan Sadık'ın (Fikret Kuşkan) darbe sonrası yaşadıkları, babası Hüseyin (Çetin Tekindor) ile olan kopuk ilişkisi ve küçük oğlu Deniz'e (Ege Tanman) kavuşma çabası, filmin kalbini oluşturuyor.

Oyuncu performansları filmin taşıyıcı gücüdür. Çetin Tekindor, katı ve gelenekçi baba Hüseyin rolünde izleyiciyi hem hüzünlendiriyor hem de düşündürüyor. Fikret Kuşkan ise idealist oğul Sadık karakterini tüm iç çatışmaları ve acılarıyla muazzam bir samimiyetle yansıtıyor. Aralarındaki nesil çatışması ve suskunluk, Türkiye'nin yakın tarihindeki toplumsal bölünmeyi simgesel olarak yansıtması açısından oldukça güçlü.

Çağan Irmak'ın yönetmenliği, hikayeye naif ama bir o kadar da güçlü bir anlatım kazandırıyor. Film, politik arka planı bir kenara bırakmadan, önceliği her zaman insan ilişkilerine, özleme, aidiyet duygusuna ve affetmeye veriyor. Jenerasyonlar arası iletişimsizlik, sevginin koşulsuzluğu ve aile bağlarının önemi gibi evrensel temaları işlemesi, onu sadece Türk izleyiciye değil, geniş bir kitleye hitap eden bir yapım haline getiriyor.

Babam ve Oğlum izlenmeli çünkü sadece iyi bir drama değil, aynı zamanda Türkiye'nin yakın geçmişine ayna tutan sosyolojik bir belgesel niteliği de taşıyor. Gözyaşlarınıza hakim olamayacağınız sahneleri, unutulmaz diyalogları ve insanı içten saran sıcaklığı ile bu film, sinema tarihinde iz bırakmış nadir yapımlardandır. Aile bağlarının önemini yeniden düşünmek ve derin duygular yaşamak isteyen herkesin mutlaka Türkçe olarak izlemesi gereken bir başyapıt.