Hirokazu Kore-eda'nın yönettiği 2013 yapımı 'Like Father, Like Son' (Soshite Chichi Ni Naru), modern Japon sinemasının en incelikli aile dramlarından biridir. Film, başarılı ve işkolik bir mimar olan Ryota'nın, biyolojik oğlunun doğum sırasında başka bir bebekle karıştırıldığını öğrenmesiyle sarsılan hayatını konu alır. Altı yıl boyunca büyüttüğü çocukla kurduğu bağ ile kan bağı arasında kalan Ryota, eşi ve diğer aileyle birlikte derin bir ahlaki ve duygusal sorgulamanın içine düşer.

Masaharu Fukuyama'nın canlandırdığı Ryota karakteri, mükemmeliyetçi ve mesafeli duruşuyla, yavaş yavaş çözülen bir baba portresi çizer. Karakterin dönüşümü, filmin kalbini oluşturur. Yönetmen Kore-eda, tipik olarak yaptığı gibi, sakin ve gözlemci kamerasıyla aile dinamiklerini, sosyal sınıf farklılıklarını ve 'baba' olmanın anlamını sorgular. İki ailenin karşılaştırmalı yaşam tarzları—Ryota'nın steril, düzenli dünyası ile diğer ailenin sıcak, dağınık sevgisi—hikayeye zenginlik katar.

Film, sadece bir kimlik karmaşası hikayesi değil, aynı zamanda sevginin, bağlılığın ve ailenin doğasını araştıran derin bir çalışmadır. Oyunculuklar, özellikle çocuk oyuncuların doğallığı dikkat çekicidir. Cannes Film Festivali'nde Jüri Ödülü alan bu yapım, izleyiciyi uzun süre düşündüren, evrensel temalara dokunan ve son derece insani bir hikaye sunuyor. Duygusal derinliği ve zarif anlatımı için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.