Masaki Kobayashi'nin yönettiği 1962 tarihli 'Harakiri' (özgün adıyla Seppuku), samuray kültürünü ve feodal onur kavramını derinlemesine sorgulayan bir sinema başyapıtıdır. Film, Edo dönemi Japonya'sında, barış zamanında işsiz kalan ve 'ronin' adı verilen efendisiz samuray olan Hanshiro Tsugumo'nun, Ii klanının malikanesine gelip orada onurlu bir intihar (seppuku) talep etmesiyle başlar. Ancak bu basit talep, klanın geçmişte benzer bir durumla nasıl yüzleştiğini ve genç ronin Motome Chijiiwa'nın trajik kaderini ortaya çıkaran bir dizi geri dönüşle iç içe geçer.

Kobayashi'nin yönetmenliği, filmi sadece bir dönem draması olmanın ötesine taşıyarak, şiddet, onur, iktidarın yozlaşması ve bireyin sistem karşısındaki mücadelesi gibi evrensel temalara odaklanır. Tatsuya Nakadai'nin Hanshiro Tsugumo rolündeki performansı, sessiz bir kararlılık, derin bir acı ve nihai bir meydan okuma ile unutulmaz bir karakter yaratır. Görsel olarak, siyah-beyaz sinematografisi ve titiz dönem detayları ile film, izleyiciyi tamamen içine çeker.

'Harakiri', sadece bir intihar hikayesi değil, bir toplumun katı kurallarını ve bu kuralların ardındaki ikiyüzlülüğü amansızca deşifre eden güçlü bir sosyal eleştiridir. Yavaş tempolu ancak gerilimi hiç düşmeyen anlatımı, her sahnesi özenle kurgulanmış diyalogları ve şok edici finali ile izleyiciyi baştan sona saran bir deneyim sunar. Sinema tarihinin en iyi Japon filmlerinden biri olarak kabul edilen bu eser, görsel bir şiir ve ahlaki bir sorgulama olarak izlenmeyi hak ediyor. Samuray filmi sevenler veya derinlikli karakter dramları arayanlar için vazgeçilmez bir klasik.